Terug thuis

De vliegreis huiswaarts verliep goed (na nog een zesde burger op de luchthaven). 

Naast me zat een meisje urenlang te huilen, maar eens je de oortjes van de koptelefoon in stak, hoorde je daar bijna niks meer van.

We zijn bovendien weer helemaal “mee” met de laatste films na uren schermpje-staren.

Uiteindelijk geraakten we dus heelhuids terug thuis: dankzij de lift van mijn mama al tot in Gent en daarna – eens de lege batterij van de Renault van Pieter door de pechverhelping was opgeladen- tot in Lauwe.

Als mensen vragen hoe het was, dan weet ik niet zo goed wat ik moet antwoorden: fantastisch mooi? Of koud? Of soms-toch-iets-te basic? Of avontuurlijk?

Allemaal en nog veel meer.

Nu kan ik gewoon verwijzen naar de blog :) Nog zo gemakkelijk!

Vancouver City

Na ons ontbijt (met ketchup) in het hotel stappen we 6 blocks op weg om een fiets te huren.

We vatten onze tocht omheen de stad en langs Stanley park en de Vancouverse stranden aan… en we genieten ervan! De stad is duidelijk voorzien op fietsers en in het park zijn er heel veel weggetjes uitgestippeld, waar je je met de zeebries door je haar kan laten meevoeren.

We picknicken bij het meer (en voeren de eendjes) (boterham met nutella) (allez, voor ons met nutella, voor de eendjes gewoon boterhammen) en doen nog een terrasje.

Na een kleine tegenslag (lekke band bij Pieters fiets) en een omweg langs onze bike rental ga ik nog heel even  op het strand een boekje lezen (dat doen normale mensen zeker op reis?? Ik begrijp waarom: dit is leuk!) en gaat Pieter efkes “putten” op het golfterrein.

Na nog maar eens een douche (gisteren namen we er ook al eentje!) gaan we weer lekker uit eten (op dezelfde plaats als gisteren) (omdat het lekker was) (en omdat het telkens ergens anders heen moeten blijkbaar toch belastend wordt). Rijst met scampi’s en basa (een vis waarvan we eigenlijk niet weten hoe hij heet), t is weer eens iets anders dan frieten met een burger (dat namen we gisteren = burger 5).

Als afsluiter pikken we nog een stand-up-comedy optreden mee (leuk) en genieten we nog van een bubbelbad en partijtje pingpong in het hotel.

Morgen keren we gewoonweg terug naar huis… Wow… Moeilijk te geloven…

Uuuuren (?) wandelen in Macmillan provincial park

Vanaf onze camping is het een klein half uur rijden naar wat één van de laatste highlights van onze reis moet worden: Macmillan provincial park met zijn cathedral groves. Dit park is wereldberoemd vanwege de giganten van bomen die er te zien zijn en er lopen meerdere trails doorheen.

De drukte valt ons meteen op (er staat een file!): dit moet de moeite zijn! Pieter en ik trekken onze wandelboots aan en kiezen voor wat op de kaart de langste trail lijkt! 700m en een 3-tal dikke bomen later loopt het padje dood en kiezen we voor een ander trail. 500m later en de biggest tree (wel een mastodont) later zijn we rond met deze trail. Na nog een klein toertje te hebben gedaan blijken we al rond te zijn… Oei, een kleine afknapper toch wel.

We besluiten voor alle zekerheid (om zeker nog plaats te hebben) al met de overzetboot terug te keren naar Vancouver city. We vrezen dat het drukker zal zijn nu we de shuttle uit Nanaimo willen nemen, maar dat blijkt geen enkel probleem. Tegen 15u komen we al over het water aan en tegen 16u zijn we ingecheckt in ons hotel. We maken nog een wandeling door ’t stad, zitten nog een half uurtje op het strand en kijken al uit naar onze fietstocht morgen (met fietsen die we dan maar zelf huren, gezien ons Best Western hotel zijn afspraken niet echt nakomt :().