We nemen 's morgens nog een douche op onze camping en komen hierbij tot de constatatie dat we al voor de 2de keer ons doucheschuim en nu ook de shampoo zijn vergeten op een vorige plek, dus wassen we ons elk met één of ander restje hotel-schuim.
De tocht kan beginnen. We zijn al blij dat het vandaag geen pijpestelen regent en vatten dus de klim van de dag aan. Pieter sleurt opnieuw met een 18 tal kg, ik met de helft. De klim is prachtig; langs wilde wateren, woeste watervallen, mooie zomerse bloemen gaan we stapsgewijs weer vele meters omhoog. We voelen de vele kilometers van de voorbije dagen duidelijk in de benen, maar de weergoden zijn ons vandaag wel gunstig gezind, dus zweef ik meer dan ik klauter vandaag!
Qua fauna maken we kennis met de pica, een muis-achtig diertje dat erg luid IEK kan roepen (wie niet?) en een wezelachtig diertje dat blijkbaar goed muizen kan vangen (Pieter spot er eentje met een muis in zijn bek, vandaar).
Na 18 km komen we bij onze Marmot-camping aan, mooi op tijd.
Mount Robson waakt over ons: het blijkt vandaag één van de zeldzame dagen te zijn, waarop hij tot en met zijn hoogste top zichtbaar is! Indrukwekkend, het moet gezegd!We maken macaroni met kaassaus en ham (niet evident op ons ene kleine gasvuurtje, dat kost ons dus grofweg anderhalf uur). Daarna hebben we warempel de moed om een poging te doen ons te wassen. Wanneer ik van de beek terugkeer naar de tent, kijkt een kampgenote me aan alsof ik een held ben. “Zag ik nu net dat je je aan het wassen was met het ijswater? Respect!” Ik ben al blij dat ze het zo ziet en niet vlakaf meldt dat ik getikt ben in de plaats.
Vreemd trouwens dat we dat ene en zelfde Berg lake gebruiken om:
- te koken
- onze camelbaks te vullen (= drinkbussen)
- onze tanden te poetsen
- ons zweterige lijf te wassen én
- om onze afwas mee te doen*
*Bovenstaande acties kunnen meermaals herhaald worden, niet per se in deze volgorde.
Lang leve de zuiveringstabletten, zou ik zo zeggen…
Er valt nu toch weer af en toe een bui, waardoor we redelijk snel in onze tent schuilen en elkaar verder voorlezen uit ons dwarsligger-boekje. Omdat het leuk is! (En ook omdat er niets anders te doen is, eigenlijk.)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten