Joepiejee! Vandaag is het eindelijk tijd om te wandelen. We rijden na wat stuutjes met choco (ze hebben hier Nutella, I like it here ;-))/confituur naar Moraine Lake waar onze eerste tocht begint.
Het is bereslecht weer vandaag: we doen dus onze dikke fleece en regenjas aan.
Ons humeur is niet te best 's ochtends: ik voel me de ganse dag draaierig (van de jet lag?) en Pieter loopt wat viesgezind rond door de regen.
Maar het wandelen beurt ons al gauw op! Het is best wel spannend per momenten: aangezien we boven de 2000m wandelen, komen we nog grote sneeuwvelden tegen waar we doorheen moeten ploeteren, terwijl we naast ons diepe afgronden zien.
We wandelen uiteindelijk van aan Moraine Lake (2000m) tot helemaal bovenaan de Sentinell Pass (2600m) en doen er daarna nog een toertje naar Eifel Lake bij! Onze 1ste 18 km zijn een feit! Wel jammer dat de ver-gezichten eerder mist-gezichten waren (of -om een vriend van mij te citeren- "het schijnt dat het uitzicht hier prachtig is bij mooi weer" sic).
We zakken behoorlijk zweterig (duidelijk van de klim en niet door het weer, dat heel de tijd regenachtig bleef) af naar de "Mosquito hostel", waar een chaotische gastheer ons welkom heet. (We krijgen op een half uur tijd 4 keer eenzelfde verhaal te horen over een ontevreden klant van de dag voordien, hij vergeet eerst dat we nog moeten betalen en daarna dat we nog geld moeten krijgen en hij blijft vragen of we bij de groep van "Annabelle" horen.)
Ik snak naar een douche, maar dat is een concept dat hier op campings nog maar weinig voorkomt blijkbaar :( Stromend water of elektriciteit is er hier niet.
Een saunabeurt daarentegen kunnen we wél krijgen (?!) Pieter en ik stoken een haardvuur (wat anders?) om de sauna warm te krijgen. Onze saunabeurt wisselen we af met een keikoud "badje" in de beek die naast de hostel loopt. De beek heeft naar schatting een temperatuur van 5 graden Celsius: 5 minuten in het ijskoude water staan, zorgt ervoor dat je voeten onaangenaam beginnen tintelen en het volgende half uur niet meer warm worden.
Na rijp beraad besluit ik toch maar om mijn haar niet te wassen vandaag. (nvdr. Ik heb nooit een própere blog beloofd, hé...) (Later zou ik mijn haar wél nog op deze manier wassen, maar daarover binnenkort meer.)Voor de derde dag op rij stelden we een goede daad: we deelden onze wieners (=hotdogs) met Alex, een jongen uit de UK die een jaartje door Canada zwerft (en dankzij wiens aansluiting bij één of andere bergsportvereniging wij ook korting kregen in onze hostel vanavond.)
P.S. We hebben nog geen beren gezien.
Leuk om te lezen. Ik kijk al uit naar de volgende dagen.
BeantwoordenVerwijderen