Ondanks een snurkende buur in de tent naast ons, slapen we tot 8u! We hebben ondertussen geleerd onze fleece-trui op ons hoofd te poneren ’s nachts: dat helpt tegen de bijtende koude (de temperaturen benaderen hier elke nacht het vriespunt, waardoor ik het potje nutella 's morgens altijd minutenlang tussen mijn benen moet opwarmen alvorens het enigszins smeerbaar wordt!!) én tegen het licht. Sinds we een tijdzone zijn opgeschoven, komt de zon hier ongeveer rond 4u45 op!
Vandaag hebben we opnieuw 18km op het programma staan: deze keer mogen we wel vooral dalen! Dat is meer belastend voor de spieren, maar minder voor de conditie. We doen de tocht dan ook tegen een vlot tempo van 5km per uur, waarvan de helft (opnieuw) in de gietende regen.
Rob (Mount Robson) hebben we niet meer kunnen uitwuiven: hij hing tot bijna beneden in een dikke mist.
Aangekomen op de parking waar onze auto staat, doen we wat deo op en kammen we ons haar om de korte tocht naar ons volgende logement aan te vatten. Eindelijk kunnen we nog eens een goeie daad doen en 2 backpackers die de 7-daagse aan Mt Robson deden- een korte lift van een paar km geven naar waar zij een taxi kunnen opbellen om hen naar Jasper te brengen. Mijn stelling dat Pieter en ik stinken wordt hierdoor onmiddellijk wat gerelativeerd.
Voor één keer hebben we geluk en mogen we om 14u al inchecken in onze berghut. (De Canadezen checken hier vaak niet voor 17u in… En om 10u ’s morgens word je alweer verwacht te vertrekken…) De warme douche doet zo een deugd! (Zelfs al moeten we ons nog steeds behelpen met dat kleine flesje hotelshampoo om ons te wassen.)
Tegen 15u kunnen we al het dichtstbijzijnde stadje Valemount opzoeken om te eten (Pieter: burger nr 4 en ikke chickenwings (jeweetwel, zo van die gefrituurde) in zo een all you can eat-tent) en eten te kopen én doucheschuim én cola light. We baden dus in de luxe vandaag :)
Geen opmerkingen:
Een reactie posten