De vliegtuigreis naar Canada verliep voorspoedig, voorspoediger dan gedacht, eigenlijk. Voor mij was het de eerste keer dat ik zo een lange vliegreis zou maken. We vertrokken om 12u 's middags en zouden er 's avonds al aankomen... met dien verstande dat we 8u terug gingen in de tijd!
We besteedden de lange reistijd nuttig: in Zaventem stelden we een eerste goede daad. We hielpen een Turks meisje dat aan het hyperventileren was (blijkbaar was ze bang om alleen te reizen...) en wij zetten haar veilig en wel op het vliegtuig naar Istanbul.
In Heathrow hadden we een paar uur wachttijd voor de boeg, zodat we een burger konden eten (alvast een kleine spoiler... dit zou niet de enige burger blijken van deze reis) en daarna vlogen we rechtstreeks naar Calgary!
Hier moet ik eventjes "cheezy" doen, vrees ik. Pieter en ik besloten exact dezelfde film te bekijken op het vliegtuig ( Rien a declaré ). Het kostte een klein beetje moeite om de films helemaal gesynchroniseerd te krijgen, maar ik vond het wel heel romantisch ;-)
Na nog een klein tukje… waren we er al!
We geraakten snel aan onze gehuurde auto, een Toyota Corolla. Op dat moment wisten we nog niet dat deze wagen later nog dienst zou doen als voertuig-om-wildlife-te-spotten, chauffage tijdens vriezende temperaturen en op het einde -eerder ongewild- ook als vuilnisbelt...
De eerste minuten was het wat wennen aan "nen automatic", maar ook dat zou snel wennen. Later zouden we ook toeteren zodra iemand 2 seconden voor een ondertussen groen licht bleef staan en zouden we ons tegen iets te hoge snelheden van de wegen laten bollen bij bergaf, om dan de nieuwe bergop minder naft te verbruiken.
Dag (nacht? dag?) 1 verliep dus goed. En 's nachts sliepen we als roosjes in een motel in Canmore (ttz misschien eerder KLAP-roosjes, na 3 slaappillen).
Superleuke blog Liesbeth! Knap dat je dat allemaal nog zo goed kunt omschrijven na de reis. Ik ben fan!
BeantwoordenVerwijderen